อายุ 8 ขวบกับวันวาเลนไทน์
>แอบมองเด็กหญิงตาโตเพื่อนร่วมชั้นเรียนกินไอศกรีมรสสตอเบอร์รี่เลอะปาก
>จะเอาแขนเสื้ออีกข้างที่ไม่เปื้อนน้ำแกงเช็ดให้เด๋วเพื่อนก็แซว
>หรือว่าจะแกล้งเดินชนให้ปากเธอมาซบอกเสื้อหอมๆกลิ่นไฮเตอร์
>ไม่เอาดีกว่าเดี๋ยวครูหาว่าแกล้ง เอ๊ะ! น้ำอะไรเหนียวๆ ที่ขา
>รดชาติเหมือนน้ำส้ม อ้าว! ไอติมที่ซ่อนไว้ในกระเป๋ากางเกงนี่หว่า
>ต้องรีบไปล้างเดี๋ยวเธอหาว่าเราสกปรก ซวยเลย!
โดนเพื่อนล้อว่าเยี่ยวรดกางเกง
>โถ่โว้ย! ทำไมเธอทำหน้าเบ้อย่างนั้น อย่านะ อย่าเข้าใจผิด โถ่!จนได้ -
>
>อายุ 9ขวบกับวันวาเลนไทน์
>แอบเอาไอศครีมรสสตรอเบอร์รี่เย็นเจี๊ยบที่อ้อนให้แม่ซื้อเมื่อเย็นวาน
>วางไว้ในลิ้นชักโต๊ะเรียนของเด๊กหญิงตาโตแต่เช้า อยากให้เธอเซอร์ไพรส์
>แต่เธอดันลาป่วย ตอนบ่ายครูจับได้ โดนตีตูด 2 ที แถมต้องมาเช็ดโต๊ะอีก
ที่หนัก
>เพื่อนหาว่าเป็นคนขึ้แกล้ง เลว! ไม่ได้เป็นอย่างนั้นสักหน่อย
>
>อายุ 10ขวบกับวันวาเลนไทน์
>แอบแปะสติกเกอร์รูปหัวใจสีชมพูไว้ที่กระเป๋านักเรียนเด็กหญิงตาโต
แต่ดันพลาด
>กระเป๋าใบนั้นเป็นของยัยอ้วนเพื่อนโต๊ะข้างๆ
ซ้ำร้ายยัยอ้วนส่งยิ้มหวานมาให้
>แถมยังบอกกับเด็กหญิงตาโตว่าเราแอบชอบ บ้าเอ๊ย!
ใครจะชอบหุ่นโดเรมอนอย่างเธอลง
>
>อายุ 11ขวบกับวันวาเลนไทน์
>แอบใส่ดอกกุหลาบพลาสติกสีชมพูในกระเป๋านักเรียนเด็กหญิงตาโต
>เธอหยิบมาดูพร้อมส่งยิ้มหวานให้นายเพื่อนคิ้วเข้มโต๊ะข้างๆ โอ๊ย!
>ทำไมวันนี้คุณต้องมานั่งข้างผมด้วยวะ รึว่ามันจะแกล้ง เออ!
>ทีหลังวิชาเกษตรไม่ต้องมาขอให้ผมปลูกถั่วงอกให้เลยนะ จำไว้เลยคุณ!
>
>อายุ 12ขวบกับวันวาเลนไทน์
>แอบร้องไห้ขณะมองนายคิ้วเข้มนั่งคุยกระหนุงกระหนิงกับเด็กหญิงตาโต
>กลับบ้านฟังวิทยุ วิทยุเปิดแต่เพลงเศร้า บ้าจัง
วันอื่นมีเยอะแยะทำไมไม่เปิด
>ฝนก็ดันไม่ตก ต้องมายืนร้องให้ใต้ฝักบัวอยู่ครึ่งชั่วโมง ท่อก็ตัน
น้ำก็ท่วม
>แม่มาด่าอีก โอ๊ย มันอะไรกันหนาหนาเนี่ยชีวิต
>
> อายุ 13 ขวบกับวันวาเลนไทน์ แอบใส่โปสการ์ดรูปหัวใจมีกลิ่นกุหลาบอ่อนๆ
>ลงในกระเป๋านักเรียนเด็กหญิงตาโต
>เธอหันมายิ้มให้หลังจากสูดกลิ่นโปสการ์ดใบนั้น(เลิกกับไอ่คิ้วเข้มแล้ว)
>มีโน๊ตเล็กๆ เขียนกลับมาว่า "ขอบใจจ๊ะ
แต่ทีหลังกลิ่นกุหลาบอย่างเดียวก็พอ
>ไม่ต้องเหยาะน้ำยาดมมาเพิ่ม... แฮปปี้วาเลนไทน์นะ" จึ๋ย! ได้ผล
>ขอบคุณโป๊ยเซียน
>
>อายุ 14ขวบกับวันวาเลนไทน์
>แอบยิ้มอย่างภูมิใจที่ได้จับมืออ่อนนุ่มของเด็กหญิงตาโตเป็นครั้งแรก
>รู้สึกเหมือนมีคลื่นไฟฟ้าพุ่งขึ้นจากฝ่ามือแล่นอย่างเร็วสู่หัวใจ
>ร่างกายกระชุ่มกระชวย ร้อนวูบวาบ โอ้..สวรรค์
>ได้ดมผ้าเช็ดหน้าลายหมีพูห์ของเธอด้วย ห้อม หอม แกล้งทำตกพื้น
>แล้วขอเอาไปซักให้ เย็นนั้นดมไปฟังเพลงไป สดชื่น ซักเสร็จ
>รีดกรีบคมกริบแถมใส่กระดาษห่อลูกอมรูปหัวใจมีข้อความซึ้งๆ "รักคือการให้"
>แต่ตอนเช้าเอาไปให้เธอดันมีมดอยู่เป็นกระจุก
เธอขอบคุณและขอเอากลับไปซักเอง
>
>อายุ 15 ขวบกับวันวาเลนไทน์ แอบนัดเด็กหญิงตาโตมาหลังโรงเรียนตอนเย็น
>ยื่นตุ๊กตาหมาขนปุยพร้อมดอกกุหลาบสดสีชมพูให้ เธอขอบคุณ ยิ้มอายๆ
>ดูน่ารักดีจัง รอบๆ ตัวเรามีดอกอะไรไม่รู้สีชมพูหล่นเต็มพื้นไปหมด
ท้องฟ้าก็สดใส
>นกพิราบบินว่อนกันเป็นฝูง สวยจริงๆ เหมือนฝูงคิวปิดเลย
>เธอเอาผ้าเช็ดหน้ามาซับที่ต้นคอเรา อื้อ...ดีจริง
>เสีงเธออ่อนหวานเหมือนขนมสายใหมไหลลงรูหู "ไม่เหม็นเหรอ
ขี้นกก้อนเบ้อเริ่ม"
>เธอเช็ดต่อ อ้า...รู้สึกดีจัง
>
>อายุ 16 กับวันวาเลนไทน์ แอบหอมแก้มนางสาวตาโตหนึ่งฟอดในโรงหนัง
>โอ้...สดชื่นอะไรอย่างนี้ หนังผีเรื่องนี้ก็ดี มีฉากเลือดสาดเต็มไปหมด
>เธอกลัวจนต้องซบไหล่เรา มือก็กุมกันแน่น แต่กุมนานๆ แล้วมือแฉะ
>ต้องคอยเช็ดกางเกงอยู่เรื่อย จับมือเธอมาเช็ดด้วยแล้วกุมกันใหม่
>ปวดเยี่ยวเหมือนกันแต่ต้องอั้นไว้ เดี๋ยวเสียโอกาส
>ตอนออกจากโรงหนังได้โอบเอวอีกที หือ...นุ่มนิ่ม
>ตอนกลางคืนคุยโทรศัพท์กันอีกชั่วโมง อยากนอนกอดเธอ
>
>อายุ 17 กับวันวาเลนไทน์ แอบอยู่ข้างหลังนางสาวตาโต
>เอาเสื้อกันหนาวไหมพรมสีน้ำตาลโอบไหล่เธอ เธอตกใจนิดๆ แต่ก็ยิ้มอย่างดีใจ
>รู้สึกเหมือนกับตัวเองเป็นพระเอกมิวสิควีดีโอยังไงไม่รู้ บ่ายๆ
>พากันไปกินนมสดกับขนมปังทาแยมผลไม้ เราผลัดกันเช็ดคราบนมที่ริมฝีปาก
>เขี่ยฝ่ามือเล่นกัน
นั่งมองขนอ่อนที่ริมฝีปากเธอช่างรำไรได้สวยงามอะไรอย่างนี้
>มางลอดไปที่ร่องอก อือ มีขนอ่อนๆ สีทองด้วย อือ...
"นี่เช็คบิลแล้วกลับกันเถอะ"
> ตอนกลางคืนหลังจากคุยโทรศัทพ์กับเธอชั่วโมงครึ่ง
>เริ่มมีอาการหงุดหงิดหาหนังสือนวลนางไม่เจอ สงสัยแม่แอบเอาไปทิ้ง บ้าจริง
>เล่มใหม่ซะด้วย
>
>อายุ 18 กับวันวาเลนไทน์ แอบรอนางสาวตาโตหน้ามหาลัย
>พร้อมตุ๊กตาหมาขนปุยสีน้ำตาลตัวใหญ่ เธอเดินมาพร้อมเพื่อนๆ
>ให้ตุ๊กตาต่อหน้าเพื่อนๆ เธอ เธอคงอาย "ทีหลังอย่าทำอย่างนี้อีก
>หัดรูดซิบให้สนิทหน่อย" แต่เธอก็ยิ้มอย่างมี่ความสุข
>ตอนเย็นพาไปกินก๋วยเตี๋ยวต้มยำลูกชิ้นปลาเจ้าอร่อย เธอดูดเส้นได้น่ารัก
>เขี่ยผักทิ้งได้เป็นระเบียบ แถมยังปรุงน้ำได้อร่อยอีกต่างหาก
>ถ้าได้เป็นแม่บ้านคงวิเศษเราจะช่วยกันทำกับเข้าวทุกเย็น
ช่วยกันทำความสะอาดบ้าน ช่วยกันซักผ้า
>ช่วยกันล้างส้วม ช่วยกันแชร์ค่าใช้จ่าย อืมม์...ชีวิตเพอร์เฟ็ค
>
>อายุ 19 กับวันวาเลนไทน์ แอบพานางสาวตาโตมาที่หอพัก
>เธอทำข้าวผัดไข่ดาวให้กินเป็นครั้งแรก ข้าวผัดจานนนี้อร่อยที่สุดในโลก
>ชมเธอด้วยเสียงเริงร่า เธอยิ้มอายๆ
กินเสร็จแล้วนั่งดูหนังเรื่องเถียนมีมี่
>3650 วัน...รักเธอคนเดียว เธอบอกว่าหลี่หมิงในเรื่องนี้ใสซื่อเหมือนผม
>แหม..ชมกันอย่างนี้ปลื้มแย่สิ พอแผ่นแรกหมด ใส่แผ่นที่ 2
ดันกลายเป็นเรื่อง
>โยโกะสวาทเลือด เฮ้ย ร้านวีดีโอทำไมชุ่ยอย่างนี้
>สลับแผ่นหนังมาได้ไง(ดีจังเลย)
เธอตกใจจะเดินออกจากห้อง
>ต้องรีบดึงเอวเข้ามากอดขอโทษขอโพยยกใหญ่แล้วทำเสียงหล่อๆ
ปลอบใจ...ผมรักคุณนะ
(เอ๊ะ !
>หมวกกลิ่นสตอเบอร์รี่อยู่ไหน)
>
>อายุ 20 กับวันวาเลนไทน์ แอบส่งดอกกุหลาบขาว
>9ดอกให้เพื่อนรุ่นน้องนางสาวตาโตหน้าคณะ ซวย! นางสาวตาโตออกมาเห็นพอดี
>เย็นนั้นทะเลาะกันหอแทบแตก เธอเก็บข้าวของเตรียมย้ายกลับไปอยู่กับเพื่อน
>พูดอะไรไม่ออก ได้แต่บอกว่า เธอดีเกินไป
2เดือนต่อมาก็ยังไม่ได้แอ้มเพื่อนรุ่นน้องคนนั้น
>เลยกลัยไปหานางสาวตาโตสารภาพความรู้สึกว้าเหว่มหาศาลในหัวใจให้เธอฟัง
>ยอมคุกเขาขอร้องให้เธอมาเริ่มต้นกันใหม่
>เดือนต่อมาเธอให้อภัยและทำข้าวผัดไข่ดาวให้กินอีกครั้ง
>ข้าวผัดจานนี้อร่อยทีสุดในโลก ยังคงชมเธออยู่อย่างนั้น
>
>
ปัจจุบันกับวันวาเลนไทน์-แอบเทข้าวผัดไข่ดาวฝีมือนางหมูตาโตให้หมากินตอนที่เธอล
้างจานอยู่ในครัว
>ค่ำนี้เธอชวนดูหนังเรื่องเถี่ยนมีมี่อีกครั้งเพื่อรำลึกถึงหลี่หมิงในตัวผม
แต่ปฏิเสธว่าไม่ว่าง
>ต้องไปคุยงานเรื่อง นิตยสารเล่มใหม่กับ บ.ก. ไม่มีเวลาก็เห็นอยู่วันๆ
>ยุ่งแค่ไหน เธอทำหน้ามุ่ยเหมือนขมนเค้กหล่นรถ
>แต่ก็ยังมีอารมณ์ถามเรื่องรสชาติข้าวผัด " อร่อยที่สุดในโลก "
>บอกด้วยน้ำเสียงเรียบๆ ไม่มองหน้า วางดอกกุหลาบสีชมพูคอตกไว้บนโต๊ะ
>แล้วรีบเดินออกจากบ้าน
เดี๋ยวไม่ทันนัดน้องนุ้ยนักศึกษาขาดทุนทรัพย์แต่หุ่นงาม
>โอ้...แม่เจ้า ต้องแวะเซเว่นหาผิวไม่เรียบสักหน่อย.......
>แอบมองเด็กหญิงตาโตเพื่อนร่วมชั้นเรียนกินไอศกรีมรสสตอเบอร์รี่เลอะปาก
>จะเอาแขนเสื้ออีกข้างที่ไม่เปื้อนน้ำแกงเช็ดให้เด๋วเพื่อนก็แซว
>หรือว่าจะแกล้งเดินชนให้ปากเธอมาซบอกเสื้อหอมๆกลิ่นไฮเตอร์
>ไม่เอาดีกว่าเดี๋ยวครูหาว่าแกล้ง เอ๊ะ! น้ำอะไรเหนียวๆ ที่ขา
>รดชาติเหมือนน้ำส้ม อ้าว! ไอติมที่ซ่อนไว้ในกระเป๋ากางเกงนี่หว่า
>ต้องรีบไปล้างเดี๋ยวเธอหาว่าเราสกปรก ซวยเลย!
โดนเพื่อนล้อว่าเยี่ยวรดกางเกง
>โถ่โว้ย! ทำไมเธอทำหน้าเบ้อย่างนั้น อย่านะ อย่าเข้าใจผิด โถ่!จนได้ -
>
>อายุ 9ขวบกับวันวาเลนไทน์
>แอบเอาไอศครีมรสสตรอเบอร์รี่เย็นเจี๊ยบที่อ้อนให้แม่ซื้อเมื่อเย็นวาน
>วางไว้ในลิ้นชักโต๊ะเรียนของเด๊กหญิงตาโตแต่เช้า อยากให้เธอเซอร์ไพรส์
>แต่เธอดันลาป่วย ตอนบ่ายครูจับได้ โดนตีตูด 2 ที แถมต้องมาเช็ดโต๊ะอีก
ที่หนัก
>เพื่อนหาว่าเป็นคนขึ้แกล้ง เลว! ไม่ได้เป็นอย่างนั้นสักหน่อย
>
>อายุ 10ขวบกับวันวาเลนไทน์
>แอบแปะสติกเกอร์รูปหัวใจสีชมพูไว้ที่กระเป๋านักเรียนเด็กหญิงตาโต
แต่ดันพลาด
>กระเป๋าใบนั้นเป็นของยัยอ้วนเพื่อนโต๊ะข้างๆ
ซ้ำร้ายยัยอ้วนส่งยิ้มหวานมาให้
>แถมยังบอกกับเด็กหญิงตาโตว่าเราแอบชอบ บ้าเอ๊ย!
ใครจะชอบหุ่นโดเรมอนอย่างเธอลง
>
>อายุ 11ขวบกับวันวาเลนไทน์
>แอบใส่ดอกกุหลาบพลาสติกสีชมพูในกระเป๋านักเรียนเด็กหญิงตาโต
>เธอหยิบมาดูพร้อมส่งยิ้มหวานให้นายเพื่อนคิ้วเข้มโต๊ะข้างๆ โอ๊ย!
>ทำไมวันนี้คุณต้องมานั่งข้างผมด้วยวะ รึว่ามันจะแกล้ง เออ!
>ทีหลังวิชาเกษตรไม่ต้องมาขอให้ผมปลูกถั่วงอกให้เลยนะ จำไว้เลยคุณ!
>
>อายุ 12ขวบกับวันวาเลนไทน์
>แอบร้องไห้ขณะมองนายคิ้วเข้มนั่งคุยกระหนุงกระหนิงกับเด็กหญิงตาโต
>กลับบ้านฟังวิทยุ วิทยุเปิดแต่เพลงเศร้า บ้าจัง
วันอื่นมีเยอะแยะทำไมไม่เปิด
>ฝนก็ดันไม่ตก ต้องมายืนร้องให้ใต้ฝักบัวอยู่ครึ่งชั่วโมง ท่อก็ตัน
น้ำก็ท่วม
>แม่มาด่าอีก โอ๊ย มันอะไรกันหนาหนาเนี่ยชีวิต
>
> อายุ 13 ขวบกับวันวาเลนไทน์ แอบใส่โปสการ์ดรูปหัวใจมีกลิ่นกุหลาบอ่อนๆ
>ลงในกระเป๋านักเรียนเด็กหญิงตาโต
>เธอหันมายิ้มให้หลังจากสูดกลิ่นโปสการ์ดใบนั้น(เลิกกับไอ่คิ้วเข้มแล้ว)
>มีโน๊ตเล็กๆ เขียนกลับมาว่า "ขอบใจจ๊ะ
แต่ทีหลังกลิ่นกุหลาบอย่างเดียวก็พอ
>ไม่ต้องเหยาะน้ำยาดมมาเพิ่ม... แฮปปี้วาเลนไทน์นะ" จึ๋ย! ได้ผล
>ขอบคุณโป๊ยเซียน
>
>อายุ 14ขวบกับวันวาเลนไทน์
>แอบยิ้มอย่างภูมิใจที่ได้จับมืออ่อนนุ่มของเด็กหญิงตาโตเป็นครั้งแรก
>รู้สึกเหมือนมีคลื่นไฟฟ้าพุ่งขึ้นจากฝ่ามือแล่นอย่างเร็วสู่หัวใจ
>ร่างกายกระชุ่มกระชวย ร้อนวูบวาบ โอ้..สวรรค์
>ได้ดมผ้าเช็ดหน้าลายหมีพูห์ของเธอด้วย ห้อม หอม แกล้งทำตกพื้น
>แล้วขอเอาไปซักให้ เย็นนั้นดมไปฟังเพลงไป สดชื่น ซักเสร็จ
>รีดกรีบคมกริบแถมใส่กระดาษห่อลูกอมรูปหัวใจมีข้อความซึ้งๆ "รักคือการให้"
>แต่ตอนเช้าเอาไปให้เธอดันมีมดอยู่เป็นกระจุก
เธอขอบคุณและขอเอากลับไปซักเอง
>
>อายุ 15 ขวบกับวันวาเลนไทน์ แอบนัดเด็กหญิงตาโตมาหลังโรงเรียนตอนเย็น
>ยื่นตุ๊กตาหมาขนปุยพร้อมดอกกุหลาบสดสีชมพูให้ เธอขอบคุณ ยิ้มอายๆ
>ดูน่ารักดีจัง รอบๆ ตัวเรามีดอกอะไรไม่รู้สีชมพูหล่นเต็มพื้นไปหมด
ท้องฟ้าก็สดใส
>นกพิราบบินว่อนกันเป็นฝูง สวยจริงๆ เหมือนฝูงคิวปิดเลย
>เธอเอาผ้าเช็ดหน้ามาซับที่ต้นคอเรา อื้อ...ดีจริง
>เสีงเธออ่อนหวานเหมือนขนมสายใหมไหลลงรูหู "ไม่เหม็นเหรอ
ขี้นกก้อนเบ้อเริ่ม"
>เธอเช็ดต่อ อ้า...รู้สึกดีจัง
>
>อายุ 16 กับวันวาเลนไทน์ แอบหอมแก้มนางสาวตาโตหนึ่งฟอดในโรงหนัง
>โอ้...สดชื่นอะไรอย่างนี้ หนังผีเรื่องนี้ก็ดี มีฉากเลือดสาดเต็มไปหมด
>เธอกลัวจนต้องซบไหล่เรา มือก็กุมกันแน่น แต่กุมนานๆ แล้วมือแฉะ
>ต้องคอยเช็ดกางเกงอยู่เรื่อย จับมือเธอมาเช็ดด้วยแล้วกุมกันใหม่
>ปวดเยี่ยวเหมือนกันแต่ต้องอั้นไว้ เดี๋ยวเสียโอกาส
>ตอนออกจากโรงหนังได้โอบเอวอีกที หือ...นุ่มนิ่ม
>ตอนกลางคืนคุยโทรศัพท์กันอีกชั่วโมง อยากนอนกอดเธอ
>
>อายุ 17 กับวันวาเลนไทน์ แอบอยู่ข้างหลังนางสาวตาโต
>เอาเสื้อกันหนาวไหมพรมสีน้ำตาลโอบไหล่เธอ เธอตกใจนิดๆ แต่ก็ยิ้มอย่างดีใจ
>รู้สึกเหมือนกับตัวเองเป็นพระเอกมิวสิควีดีโอยังไงไม่รู้ บ่ายๆ
>พากันไปกินนมสดกับขนมปังทาแยมผลไม้ เราผลัดกันเช็ดคราบนมที่ริมฝีปาก
>เขี่ยฝ่ามือเล่นกัน
นั่งมองขนอ่อนที่ริมฝีปากเธอช่างรำไรได้สวยงามอะไรอย่างนี้
>มางลอดไปที่ร่องอก อือ มีขนอ่อนๆ สีทองด้วย อือ...
"นี่เช็คบิลแล้วกลับกันเถอะ"
> ตอนกลางคืนหลังจากคุยโทรศัทพ์กับเธอชั่วโมงครึ่ง
>เริ่มมีอาการหงุดหงิดหาหนังสือนวลนางไม่เจอ สงสัยแม่แอบเอาไปทิ้ง บ้าจริง
>เล่มใหม่ซะด้วย
>
>อายุ 18 กับวันวาเลนไทน์ แอบรอนางสาวตาโตหน้ามหาลัย
>พร้อมตุ๊กตาหมาขนปุยสีน้ำตาลตัวใหญ่ เธอเดินมาพร้อมเพื่อนๆ
>ให้ตุ๊กตาต่อหน้าเพื่อนๆ เธอ เธอคงอาย "ทีหลังอย่าทำอย่างนี้อีก
>หัดรูดซิบให้สนิทหน่อย" แต่เธอก็ยิ้มอย่างมี่ความสุข
>ตอนเย็นพาไปกินก๋วยเตี๋ยวต้มยำลูกชิ้นปลาเจ้าอร่อย เธอดูดเส้นได้น่ารัก
>เขี่ยผักทิ้งได้เป็นระเบียบ แถมยังปรุงน้ำได้อร่อยอีกต่างหาก
>ถ้าได้เป็นแม่บ้านคงวิเศษเราจะช่วยกันทำกับเข้าวทุกเย็น
ช่วยกันทำความสะอาดบ้าน ช่วยกันซักผ้า
>ช่วยกันล้างส้วม ช่วยกันแชร์ค่าใช้จ่าย อืมม์...ชีวิตเพอร์เฟ็ค
>
>อายุ 19 กับวันวาเลนไทน์ แอบพานางสาวตาโตมาที่หอพัก
>เธอทำข้าวผัดไข่ดาวให้กินเป็นครั้งแรก ข้าวผัดจานนนี้อร่อยที่สุดในโลก
>ชมเธอด้วยเสียงเริงร่า เธอยิ้มอายๆ
กินเสร็จแล้วนั่งดูหนังเรื่องเถียนมีมี่
>3650 วัน...รักเธอคนเดียว เธอบอกว่าหลี่หมิงในเรื่องนี้ใสซื่อเหมือนผม
>แหม..ชมกันอย่างนี้ปลื้มแย่สิ พอแผ่นแรกหมด ใส่แผ่นที่ 2
ดันกลายเป็นเรื่อง
>โยโกะสวาทเลือด เฮ้ย ร้านวีดีโอทำไมชุ่ยอย่างนี้
>สลับแผ่นหนังมาได้ไง(ดีจังเลย)
เธอตกใจจะเดินออกจากห้อง
>ต้องรีบดึงเอวเข้ามากอดขอโทษขอโพยยกใหญ่แล้วทำเสียงหล่อๆ
ปลอบใจ...ผมรักคุณนะ
(เอ๊ะ !
>หมวกกลิ่นสตอเบอร์รี่อยู่ไหน)
>
>อายุ 20 กับวันวาเลนไทน์ แอบส่งดอกกุหลาบขาว
>9ดอกให้เพื่อนรุ่นน้องนางสาวตาโตหน้าคณะ ซวย! นางสาวตาโตออกมาเห็นพอดี
>เย็นนั้นทะเลาะกันหอแทบแตก เธอเก็บข้าวของเตรียมย้ายกลับไปอยู่กับเพื่อน
>พูดอะไรไม่ออก ได้แต่บอกว่า เธอดีเกินไป
2เดือนต่อมาก็ยังไม่ได้แอ้มเพื่อนรุ่นน้องคนนั้น
>เลยกลัยไปหานางสาวตาโตสารภาพความรู้สึกว้าเหว่มหาศาลในหัวใจให้เธอฟัง
>ยอมคุกเขาขอร้องให้เธอมาเริ่มต้นกันใหม่
>เดือนต่อมาเธอให้อภัยและทำข้าวผัดไข่ดาวให้กินอีกครั้ง
>ข้าวผัดจานนี้อร่อยทีสุดในโลก ยังคงชมเธออยู่อย่างนั้น
>
>
ปัจจุบันกับวันวาเลนไทน์-แอบเทข้าวผัดไข่ดาวฝีมือนางหมูตาโตให้หมากินตอนที่เธอล
้างจานอยู่ในครัว
>ค่ำนี้เธอชวนดูหนังเรื่องเถี่ยนมีมี่อีกครั้งเพื่อรำลึกถึงหลี่หมิงในตัวผม
แต่ปฏิเสธว่าไม่ว่าง
>ต้องไปคุยงานเรื่อง นิตยสารเล่มใหม่กับ บ.ก. ไม่มีเวลาก็เห็นอยู่วันๆ
>ยุ่งแค่ไหน เธอทำหน้ามุ่ยเหมือนขมนเค้กหล่นรถ
>แต่ก็ยังมีอารมณ์ถามเรื่องรสชาติข้าวผัด " อร่อยที่สุดในโลก "
>บอกด้วยน้ำเสียงเรียบๆ ไม่มองหน้า วางดอกกุหลาบสีชมพูคอตกไว้บนโต๊ะ
>แล้วรีบเดินออกจากบ้าน
เดี๋ยวไม่ทันนัดน้องนุ้ยนักศึกษาขาดทุนทรัพย์แต่หุ่นงาม
>โอ้...แม่เจ้า ต้องแวะเซเว่นหาผิวไม่เรียบสักหน่อย.......
