เรื่อง : สองนักปราชญ์
จิ้งจกกับตุ๊กแกเป็นเพื่อนรักกัน แต่ทั้งคู่ไม่ค่อยจะลงรอยกันสักเท่าไหร่ในเรื่องของคารมคมคาย
เพราะทั้งสองเป็นนักปรัชญาผู้ช่ำชอง วันหนึ่งจิ้งจกเดินเข้าไปทักตุ๊กแกเพื่อหวังจะแก้เผ็ด
จิ้งจก:นี่ยายตุ๊กแกแกรู้มั้ยว่าหมีอะไรชอบสรงน้ำในสระอโนดาษมากเป็นชีวิตจิตใจ?
(จิ้งจกถามเสร็จก็หัวเราะเบาๆแกมหมิ่นประมาทดัง......ฮิ ฮิ ฮ่า ฮ่า) ตุ๊กแกนึกคำตอบสักอึดใจก็ตอบออกมาว่า
หมีที่พระอินทร์อวตาลลงมา จิ้งจก:ว๊าก....อ่ะ อ่ะ อ่ะ อ่ะ(หัวเราะ)
ตุ๊กแกดึงกลยุทธทั้งหมดออกมาจนแล้วจนเล่าก็ไม่สำเร็จจึงขอยอมแพ้ จิ้งจกดีใจที่เห็นตุ๊กแกสยบ จิ้งจก:อั้ว....อ้า
อ้าอ้า อ้า ก็หมีกินนะรอย ไงไม่เคยอ่านวรรณคดีไทยเหรอ ตุ๊กแกนิ่งดึ้งไปสักพักก็รู้ว่าเป็น.......กินรี
และตัวเองเสียรู้เสียแล้ว ทันใดนั้นตุ๊กแกเกิดทางแห่งแสงสว่างหรือปัญญาขึ้น จึงถามจิ้งจกว่า
ทำไมหมีบางตัวจึงอดสรงน้ำในสระอโนดาษ?
จิ้งจกยกภูมิความรู้ของตนขึ้นมาจนแล้วจนเล่าก็ตอบไม่ได้จนต้องยอมพ่ายแพ้ไป จิ้งจก; แล้วมันเพราะอะไรล่ะ?
ตุ๊กแก; ก็เพราะหมีติดป๋อย ไงย้า เวลากินรีสรงน้ำมันไม่ให้ปีกลงน้ำด้วยหรอก ฮ้าก......อั๊วๆๆๆๆๆๆ (หัวเราะ)
จิ้งจก: !!!!!
จิ้งจกกับตุ๊กแกเป็นเพื่อนรักกัน แต่ทั้งคู่ไม่ค่อยจะลงรอยกันสักเท่าไหร่ในเรื่องของคารมคมคาย
เพราะทั้งสองเป็นนักปรัชญาผู้ช่ำชอง วันหนึ่งจิ้งจกเดินเข้าไปทักตุ๊กแกเพื่อหวังจะแก้เผ็ด
จิ้งจก:นี่ยายตุ๊กแกแกรู้มั้ยว่าหมีอะไรชอบสรงน้ำในสระอโนดาษมากเป็นชีวิตจิตใจ?
(จิ้งจกถามเสร็จก็หัวเราะเบาๆแกมหมิ่นประมาทดัง......ฮิ ฮิ ฮ่า ฮ่า) ตุ๊กแกนึกคำตอบสักอึดใจก็ตอบออกมาว่า
หมีที่พระอินทร์อวตาลลงมา จิ้งจก:ว๊าก....อ่ะ อ่ะ อ่ะ อ่ะ(หัวเราะ)
ตุ๊กแกดึงกลยุทธทั้งหมดออกมาจนแล้วจนเล่าก็ไม่สำเร็จจึงขอยอมแพ้ จิ้งจกดีใจที่เห็นตุ๊กแกสยบ จิ้งจก:อั้ว....อ้า
อ้าอ้า อ้า ก็หมีกินนะรอย ไงไม่เคยอ่านวรรณคดีไทยเหรอ ตุ๊กแกนิ่งดึ้งไปสักพักก็รู้ว่าเป็น.......กินรี
และตัวเองเสียรู้เสียแล้ว ทันใดนั้นตุ๊กแกเกิดทางแห่งแสงสว่างหรือปัญญาขึ้น จึงถามจิ้งจกว่า
ทำไมหมีบางตัวจึงอดสรงน้ำในสระอโนดาษ?
จิ้งจกยกภูมิความรู้ของตนขึ้นมาจนแล้วจนเล่าก็ตอบไม่ได้จนต้องยอมพ่ายแพ้ไป จิ้งจก; แล้วมันเพราะอะไรล่ะ?
ตุ๊กแก; ก็เพราะหมีติดป๋อย ไงย้า เวลากินรีสรงน้ำมันไม่ให้ปีกลงน้ำด้วยหรอก ฮ้าก......อั๊วๆๆๆๆๆๆ (หัวเราะ)
จิ้งจก: !!!!!
