ดีใจที่มีวันนี้



มีคนดีๆ คนหนึ่งเดินผ่านเข้ามาในชีวิต



ไม่ใช่สิ...เราต่างหากที่ไปเดินผ่านชีวิตของเค้ามากกว่า



คิดไปแล้วคงไม่ต่างอะไรจากคนๆ หนึ่ง ที่เดินเหงามาคนเดียว



จู่ๆ ก็เห็นบ้านอยู่หลังหนึ่ง ...



อืม..สวยดีนะ ท่าทางเจ้าของบ้านจะใจดี



..ก็เลยลองเข้าไปเคาะๆ ดู



เจ้าของบ้านเค้าก็ออกมาเปิดประตูต้อนรับ



พาเข้าไปในบ้าน หาน้ำมาให้ดื่มแก้กระหาย



พาไปนั่งพักบนเก้าอี้อุ่น ๆ



หาข้าวมาให้กิน



อ่านหนังสือให้ฟังและนั่งอยู่เป็นเพื่อน



เปิดหนังสนุกๆ ให้ดู



เปิดแอร์ให้รู้สึกเย็นๆ หลังจากที่เหนื่อย



และร้อนกับแดดที่โดนมันเผามาตลอดตอนเดินอยู่ข้างนอกคนเดียว



เลยรู้สึกว่า... บ้านหลังนี้อบอุ่นจัง



เจ้าของบ้านก็ใจดี…มีน้ำใจ



..ขออยู่ด้วยคนได้ไม๊ล่ะ?



แต่เอาเข้าจริงๆ เจ้าของบ้าน..เค้าก็มีคนอยู่ด้วยซะแล้ว



ห้องนอนในบ้าน ไม่มีเหลือให้ใครเข้ามาอยู่แล้วในวันนี้



ทำได้อย่างดีที่สุด คือแวะมาเยี่ยมกันบ้าง



เวลาที่เหงาๆ ไม่มีใครเท่านั้นเอง



ก็เลยต้องยอมรับ และยิ้มให้กับตัวเอง



พร้อมกับลุกขึ้นจากเก้าอี้อุ่นๆ ตัวนั้น



ปิดแอร์ให้เค้า และก็ปิดหนังสนุกๆ เรื่องนั้นด้วย



...แล้วก็เดินจากมา...



ขอขอบใจในความมีน้ำใจของเค้า…



ที่ทำให้เรารู้สึกดีขึ้นได้



แม้ใจนั้นจะรู้สึกเสียดาย...



เราได้แต่หวังไว้ว่า ... สักวันหนึ่ง



เราคงมีโอกาสได้เดินผ่านบ้านอีกซักหลัง



ที่เจ้าของบ้านเค้าใจดี...มีที่ว่างสำหรับเรา



และเต็มใจรับเราเข้าไปอยู่ด้วยกัน …